Το site Παίζουμε Μπάλα, οι φίλαθλοι της Καλαμάτας και όπως φαντάζομαι και η ομάδα, αισθάνονται την ανάγκη να πάρουν ξεκάθαρη θέση απέναντι στη δημόσια δήλωση του Σωτήρη Γεωργούντζου, η οποία περιλάμβανε αναφορά στη Μικρασιατική Καταστροφή και σύγκριση του καψίματος της Σμύρνης με τους πανηγυρισμούς των φιλάθλων του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση ξεπέρασε κάθε όριο αθλητικού λόγου. Η ιστορία, και ειδικά μια εθνική τραγωδία όπως η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο υπερβολής, εντυπωσιασμού ή ποδοσφαιρικής αντιπαράθεσης. Δεν είναι σχήμα λόγου, δεν είναι ατάκα, δεν είναι υλικό για παρομοιώσεις. Είναι μνήμη, πόνος και βιωμένη ιστορία χιλιάδων ανθρώπων.
Ο Πανιώνιος δεν είναι απλώς ένας αντίπαλος στο γήπεδο. Είναι ένας σύλλογος που γεννήθηκε μέσα από τον ξεριζωμό, κουβαλά τη Σμύρνη στη διαδρομή του και έχει πληρώσει βαρύ ιστορικό τίμημα. Αυτό δεν αμφισβητείται από κανέναν φίλαθλο της Καλαμάτας και σίγουρα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αδόκιμες συγκρίσεις στο πλαίσιο ενός αγώνα ή μιας οπαδικής ατμόσφαιρας.
Η ανακοίνωση του Πανιωνίου ήταν απολύτως σαφής και θεσμική. Υπενθύμισε ότι η ιστορία του συλλόγου είναι βιωμένη μνήμη και όχι επικοινωνιακό εργαλείο. Τόνισε ότι οι στιγμές χαράς, όσο έντονες κι αν είναι, δεν μπορούν να παραλληλίζονται με ιστορικές τραγωδίες και κάλεσε σε σεβασμό απέναντι στη μνήμη, την ιστορία και τον αθλητισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, η θέση του Πανιωνίου βρίσκει απόλυτα σύμφωνους τόσο το Παίζουμε Μπάλα όσο και τον φίλαθλο κόσμο της Καλαμάτας.
Η μεταγενέστερη συγγνώμη του Σωτήρη Γεωργούντζου, μέσω δήλωσης και βίντεο, καταγράφεται. Ωστόσο, το ζήτημα δεν εξαντλείται σε μια απολογία. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η ευκολία με την οποία βαριές ιστορικές αναφορές χρησιμοποιούνται στον δημόσιο λόγο, ειδικά όταν αυτός προέρχεται από πρόσωπα με μικρόφωνο και επιρροή. Εκεί απαιτείται διπλή ευθύνη, γιατί τα λόγια δεν χάνονται, μένουν και πληγώνουν.
Η Καλαμάτα ως ομάδα, ως σύλλογος και ως φίλαθλος κόσμος δεν έχει καμία σχέση με τέτοιες λογικές. Ο ανταγωνισμός στο γήπεδο είναι έντονος, τα συναισθήματα δυνατά, αλλά υπάρχουν όρια που δεν παραβιάζονται. Η ιστορία, ο πόνος και η μνήμη δεν μπαίνουν ποτέ στην ίδια πρόταση με πανηγυρισμούς, εξέδρες ή ποδοσφαιρικές εικόνες.
Ας μην ξεχνά κανείς ότι και η Καλαμάτα είναι μια πόλη που κουβαλά ζωντανά τα σημάδια της Μικρασιατικής Καταστροφής, καθώς μετά το 1922 χιλιάδες πρόσφυγες από τη Σμύρνη και τη Μικρά Ασία βρήκαν εδώ καταφύγιο, ρίζωσαν, δούλεψαν, δημιούργησαν οικογένειες και έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας της πόλης, μεταφέροντας μαζί τους μνήμες, αξίες και πολιτισμό, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο αυτονόητο για τον κόσμο της Καλαμάτας ότι τέτοιες ιστορικές τραγωδίες δεν προσφέρονται για επιπόλαιες συγκρίσεις ή ποδοσφαιρικές υπερβολές.
Το Παίζουμε Μπάλα ξεκαθαρίζει ότι δεν εκφράζεται από τέτοιες δηλώσεις και δεν τις υιοθετεί. Ο αθλητισμός οφείλει να ενώνει, να εμπνέει και να καλλιεργεί σεβασμό, όχι να αναμοχλεύει τραγωδίες για χάρη μιας ατυχούς παρομοίωσης. Η αντιπαράθεση πρέπει να μένει στο χορτάρι και η ιστορία να αντιμετωπίζεται με τη σοβαρότητα και την αξιοπρέπεια που της αρμόζει.